Bulk Seizoen

Winter is coming! Is de legendarische credo van Lord Stark uit The Game Of Thrones. Het koude klimaat haalt weer een hark door de sfeer van de mensen onder elkaar. Wanneer het kwik daalt, worden de mensen norser en gaan steeds meer fronzen. Er word bij het avondeten nog een keertje extra opgeschept, want men hoeft zich niet meer schaarst gekleed te vertonen aan de kust van Zandvoort. Door een tekort aan vitamine D verdwijnt ook het bronzen kleurtje en komt de natuurgetrouwe moeilijke huid weer tevoorschijn. De meeste mensen zien lijkwit alsof ze zich verstoppen overdag. Sommige hebben nooit van een zonnebankje gehoord.

Hetzelfde geldt voor mijn buurman. Met zijn donkere haren, spierwitte huid en koortslip lijkt hij net een vampier. Ik denk dat als hij geraakt zou worden door een zonnestraaltje direct opgaat in rook en as. Ik weet zeker dat hij het loodje legt als hij een knoflookteentje teveel in zijn eten gooit. En de buurman houdt nogal van eten kan ik je vertellen. Of tenminste hield, want hij heeft onlangs het licht gezien. Een kwartaal geleden woog de beste man namelijk nog honderdtachtig kilo schoon aan de haak. Hij ziet eindelijk in dat zijn turbulente levensstijl en romeinse eetpatroon, geen rooskleurig toekomstperspectief biedt. Daarom heeft een chirurg zijn maag naar de grootte van een walnoot omgetoverd. Inmiddels is hij hierdoor een respectievelijke zevenentwintig kilo afgevallen.

Deze zevenentwintig kilo geleden was de buurman niet om aan te gluren. Het leek wel een walrus. Ik denk dat de kannibalen in Centraal-Afrika een maand lang randzoen zouden hebben, als hij tussen hun uitgezetten netten in de val zou lopen. Al jaren zijn lul niet gezien omdat er altijd een enorme boiler voor hing. Schaamteloos liet hij me laatst de overige honderddrieënvijftig kilo zien, om zijn progressie te tonen. Zijn tepels leken wel een paar bandenplakkers en het geheel stopte niet met vibreren toen hij met drukke handgebaren over zijn afvalrace vertelde.

De buurman heeft een hart van goud, maar tegelijkertijd niet bepaald zijn uiterlijk mee. Zijn hoofd is zo groot, het lijkt godverdomme de rots van Gibraltar wel. Als hij pech zou hebben langs de snelweg zou hij niet eens met die enorme klompenkop tussen de praatpaal passen. De buurman heeft ook immens grote oren. Met die kroepoek gevormde objecten kan hij elke interplanetaire fluistering opvangen. Hij verstaat dan ook elk woord wanneer je aan de overkant van de straat een conversatie voert. Daarbij heeft hij een fijne neus waardoor hij zich direct in het gesprek mengt en de regie in handen neemt. Ondanks zijn kolossale lichaam, loopt hij als een kievit. Dat hij zijn fysiek met souplesse overal mee naartoe kan slepen, heeft hij te danken aan die enorme hoeven die het hele zootje ondersteunen. Deze benen zijn een sterke fundering die door de jaren heen met de overtollige kilo’s zijn mee ontwikkelt.

Bulkklein

Ooit was ik was ik zelf ook een dikkertje door een uit de hand gelopen bulkseason. Bulken is een bekende term onder krachtsporters. Door in de wintermaanden meer koolhydraten en eiwitten te eten, bouwde je volgens deze filosofie meer spiermassa op. Aan het einde van de winter ga je vervolgens cutten, waarbij je het vet wegwerkt en er enkel spieren overblijven. Als een ruwe diamant die geslepen wordt. Mijn perspectief van het ideale lichaam was zo scheef, dat ik de grens van gespierd en walgelijk dik niet meer helder zag. Het hele cutten heb ik in die tijd maar over de zomer heen getild. Zoals je op de foto kunt zien was mijn voedingsschema in die tijd niet bepaald Paleo te noemen. Het was een prestatie van epische proporties dat ik mezelf in een korte tijd zo tonnetje rond heb gegeten. Ik masseerde met mijn ogen regelmatig de vitrine bij de lokale snackbar. Het geknetter van het frituurvet was ook steeds vaker in de huiselijke sferen te horen. Twee keer per dag at ik pasta en het soldaat maken van een grote tas Lays chips kwam regelmatig voor. Ik was zo moddervet, mensen vroegen zich af of ik ook mijn vingers frituurde voordat ik mijn nagels bijtte. Door een ijzersterke discipline heb ik het toch gepresteerd om twintig kilo te lozen. De buurman is zoekende naar allerlei supplementen om het afvalproces wat te versnellen. Hij ziet door de bomen het bos niet meer. Mijn geheim? Gewoon met je jatten uit de koekjestrommel blijven en met je verwerpelijk dikke kast van de bank af komen.

One thought on “Bulk Seizoen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *